Regels

Regels bij een persoonlijk faillissement
Een procedure waarbij een persoon failliet zal worden verklaard, heeft verstrekkende gevolgen. De schuldenaar heeft dan geen beheer meer over eigen bezittingen en wordt tevens handelingsonbevoegd. Welke regels er allemaal van toepassing zijn bij een persoonlijk faillissement, zal hier verder worden besproken.

 

Regels voor de schuldenaar
Bij de aanvraag van een faillissement wordt door de rechtbank onder meer een curator aangesteld. Deze curator neemt het beheer over van de schuldenaar met betrekking tot het vermogen en bezittingen. Dit betekent dat de schuldenaar in dat geval geen enkele zeggenschap en bevoegdheid meer heeft ten aanzien van zijn bezittingen. Dit geldt ook voor bijvoorbeeld spaargeld op buitenlandse bankrekeningen en tegoeden op koopsompolissen als er sprake is van een natuurlijk persoon. Degene voor wie het faillissement is aangevraagd mag tijdens de procedure niet zonder toestemming het land verlaten. Voor toestemming om het land te verlaten moet de rechter-commissaris benaderd worden. Het kan voorkomen dat het paspoort moet worden ingeleverd, om te voorkomen dat iemand naar het buitenland vertrekt tijdens de procedure. Als er sprake is van een eenmanszaak, dan mag de ondernemer alleen doorwerken als de curator hier toestemming voor heeft verleend.

 

Inlichtingenplicht
Een van de specifieke regels, die van toepassing is bij een persoonlijk faillissement is de inlichtingenplicht van de schuldenaar. Degene die failliet wordt verklaard is wettelijk verplicht om inlichtingen te verschaffen aan de betrokken partijen. Tot de betrokkenen waar tegenover een inlichtingenplicht bestaat behoren onder meer de rechter-commissaris en de curator. Verder is de schuldenaar verplicht om inlichtingen te verstrekken aan de leden van de verificatievergadering en aan de samengestelde commissie van gezamenlijke schuldeisers.

 

Regels voor boedelverdeling
Bij een faillissement wordt de boedel volgens bepaalde regels verdeeld. In de eerste plaats zal het loon van de curator moeten worden voldaan. In de tweede plaats komen de preferente schuldeisers aan bod zoals de Belastingdienst en moeten de kosten van de aanvraag van het faillissement worden betaald. De gewone schuldeisers komen daarna pas aan de beurt en vervolgens kunnen er nog achtergestelde schuldeisers zijn, die dan in zicht komen. Dit zijn bijvoorbeeld banken die schulden hebben geregistreerd als gevolg van het niet voldoen van de termijnen van een lening of hypotheek. Mocht er dan nog geld over zijn, dan gaat het restant naar de schuldenaar zelf.

.

.